Senegal tweede editie (2) – Muriels artiestenleven #69

Lees het eerste deel van dit verhaal hier

Twee weken voordat ik weer terug zou gaan, brak de zon eindelijk door. Tya en haar zusje waren buiten levensgevaar, ik kon naar “La petite côte” om voorprogramma te doen voor een “mbalag” band en met hen te spelen. Mbalag is Senegalese high energy, knetterrytmische popmuziek. Deze band bestond uit een drummer en vier percussionisten, marimba, toetsen en zanger, geen bas. Als ik mijn songs uitvoerde, dan improviseerden ze mee. We speelden in nachtclubs en mensen gingen helemaal los.

Deze band bestond uit een drummer en vier percussionisten, marimba, toetsen en zanger, geen bas. Als ik mijn songs uitvoerde, dan improviseerden ze mee. We speelden in nachtclubs en mensen gingen helemaal los.

Senegalese top producer

De manager van de band vroeg me te blijven. In die regio kan hij makkelijk shows voor me regelen. Ik kwam ook in contact met de manager van Viviane, een van de beroemdste Senegalese zangeressen en ik was persoonlijk te gast voor lunch bij een van de meest invloedrijke Senegalese producers. Hij heeft aan de wieg gestaan van vrijwel alle topartiesten daar, Youssou N’Dour, Waly Seck, Ismaël Lô. Het was te gek om een middag te praten met iemand die zo groot is geworden in zijn vak en de hele wereld heeft rondgereisd.

In zijn geheel genomen vond ik dit verblijf best heftig en van de acht optredens die stonden, ging de helft niet door. Maar het heeft me ook ontzettend veel geleerd over de cultuur en het leven in Senegal. De omstandig-heden waarin ik me bevond zijn nagenoeg onderdeel van het dagelijks leven. We zijn in Europa gewend aan een redeljik voorspelbare, gestroomlijnde samenleving met veel ingebouwde zekerheden. In Dakar is dat echt anders. Mensen sterven jonger, inkomen is onzeker en logistiek, reizen, techniek is hordelopen.

Dakar als cultureel epicentrum

Tegelijkertijd gaan de ontwikkelingen heel snel en is de stad het culturele epicentrum van het Afrikaanse continent aan het worden. Er gebeurt veel en ik zie enorm veel kansen. Voor mezelf en mijn carrière als artiest – mijn instagram account is ondanks alles in drie maanden tijd met een derde gegroeid. Maar ook voor andere Rotterdamse artiesten.

Je moet een beetje flexibel zijn en tegen onvoorspelbaarheid kunnen. Maar er zijn in Dakar ritmesecties waar wij met zijn allen nog een puntje aan kunnen zuigen, er wordt live muziek gemaakt die dwars door je ziel heen gaat en de creativiteit lijkt eindeloos. Ook is de samenleving minder gefragmenteerd dan de onze en kan je dus zomaar bij een gepensioneerde topproducer en zijn tienerdochter te gast zijn.

Al met al ben ik veel wijzer geworden, zeker nog gemotiveerd en ben ik aan het broeden op hoe ik mijn eigen carrière daar door kan pushen en de brug tussen Dakar en Rotterdam nu verder ga vormgeven.